Bannerpkngww1

KERKELIJKE STAND
Overleden: P. Bezema
Binnengekomen: L. de Bruijn, Hoeksmeersterweg 11, Garrelsweer
Binnengekomen: A. Alberda, Kerkeweg 5, Wirdum
Binnengekomen: S.C. Metaal-Bos, Stadsweg 128, Garrelsweer
Vertrokken: fam. Pilon-Renkema naar Loppersum
Vertrokken: fam. Servaas-Sissing naar de Wilp Gn

VERJAARDAGEN
18 sept.   Mevr. S. van Marum-Liewes, Schoolweg 2, 9911 PA Oosterwijtwerd.
20 sept.   Mevr. D. Poel, Stadsweg 167, 9793 PC Winneweer.
20 sept.   Dhr. J. Bos, Rijksweg 77, 9918 PD Garrelsweer.
Onze hartelijke gelukwensen en felicitaties!

BLOEMENGROET
De afgelopen maanden hebben onderstaande personen en/of families als groet van de gemeente een boeket bloemen ontvangen:

Dhr. J. Pilon, Mevr. A. Dijkema-Vos, Fam. H. Poelman-Schudde, Fam. E. Bezema-Puite, Mevr. A. Dijkema-Stegmeijer,
Dhr. J. A. van Marum, Mevr. H. Woltman-Slagter, Fam. Pilon-Renkema en Mevr. K. Pentinga-Haan.

Trieneke Dijksterhuis,
Leida Heersema

WEL EN WEE
Uit de wijk van Femmie van der Veen
Robbert en Daniëlle Servaas en hun kinderen Lisanne, Joram en Tijmen hebben ons verlaten en zijn bij Daniëlle’s ouders in De Wilp ingaan wonen, met het nobele doel om later voor hun ouders te kunnen zorgen.
Het achterste gedeelte van de boerderij wordt verbouwd,waar de ouders gaan wonen. We wensen hen daar een goede toekomst toe.

Jelle en Corrie Pilon zijn in Loppersum gaan wonen, niet zover bij ons vandaan. Ze laten ons weten dat ze dankbaar zijn voor de fijne goede tijd die ze hier in onze gemeente gehad hebben. Dit is wederzijds, wij mogen dankbaar zijn wat ze in al die jaren voor onze gemeente betekend hebben, hun betrokkenheid en inzet. We wensen jullie een gelukkige tijd in jullie knusse huis aan de Molenweg toe!

Heer,onze Heer, hoe zijt gij aanwezig,
waar ook ter wereld mensen zijn.
Blijf zo genadig met ons bezig
tot wij in U volkomen zijn.

We leven mee met Jan en Anneke Dijkhuizen nu bij Jan door een operatie de prostaat verwijderd gaat worden.
Het is altijd spannend en onzeker hoe alles zal verlopen, en hoe of het in de toekomst zal gaan.
We wensen hun sterkte toe, en hopen dat alles goed mag gaan.

Vrees niet, want Ik ben met u; zie niet
angstig rond, want Ik ben uw God.
Ik sterk u, ook help ik u, ook ondersteun
Ik u met mijn heilrijke rechterhand.
[Jesaja 41:10]

Uit de wijk van Freek Reitsema
Hier en daar heb ik weer wat gemeenteleden bezocht, de afgelopen weken even niet i.v.m vakanties. De familie Bezema is nog onwennig na het sterven van Patricia, we hebben samen onderstaande "In memoriam" opgesteld.

In memoriam Patricia Bezema
Patricia werd geboren op 19 februari 1979 te Soltau, een stadje in Noord-Duitsland. Ze was het 1e kind van Harrie en Silvia. Harrie is een broer van Yvonne. Meteen na haar 1e verjaardag kwam Patricia bij Eddie en Yvonne. Haar ouders waren niet meer in staat voor haar te zorgen.
Patricia kreeg alle aandacht: er was ineens een zusje bijgekomen bij haar 2 grote broers Harrie en Koos. Patricia was 2 jaar oud toen ze werd gedoopt. Toen Patricia 2,5 jaar oud was, kwam Wilfried, broer van Patricia, bij de Bezema’s wonen. De moeder van Wilfried was ziek ( Huntington). Het was voor Patricia best wennen toen er een klein broertje bij kwam. Het duurde toen nog wel een jaar, dat alle gezinsleden hun eigen plek in het toen 6-koppig gezin hadden gevonden. Zowel Patricia als Wilfried zijn door Eddie en Yvonne geadopteerd, daardoor konden ze Bezema als achternaam gebruiken.

Toen de familie Bezema van Lewenborg naar Garrelsweer verhuisde, was Patricia 8 jaar. Bij de Bezema’s thuis was het eerst een puinhoop, ze waren aan het verbouwen. Patricia ging in Garrelsweer naar de lagere school en stond bekend als een lief kind, wel gauw afgeleid, je komt als “vreemde” op een plattelandsschool, verder had ze een goede tijd. Op het kamp van de lagere school in Schoonloo had Patricia op de slaapzaal vaak het hoogste woord.

Inmiddels was bekend geworden, dat de moeder van Patricia op 31-jarige leeftijd was overleden aan de gevolgen van Huntington. Al vrij snel werd bekend, dat Wilfried ook Huntington hadden. Een enorme klap voor de familie Bezema.

 Vervolgens ging Patricia naar het Fivelcollege. Ze ontwikkelt een eigen wil, ze vindt het leven op dat moment best leuk, maar als er jongens in haar leven komen, was er soms een stevige discussie in het huis. Praktijkvakken vond ze leuk, aan leervakken had ze een hekel. Op 16-jarige leeftijd verliet ze Fivelcollege en ging ze werken bij een supermarkt aan het Wielewaalplein Groningen. In die periode werd Patricia erg depressief en later had ze geen energie meer om te werken. Borderline-verschijnselen hadden greep op Patricia. Dit was niet meer vol te houden, ze werd opgenomen in diverse instellingen, onderzoeken en gesprekken volgden en toen bleek, dat Patricia ook Huntington had.

Ze was inmiddels aangemeld voor Apeldoorn, Wilfried zat daar al en ze moest 1 jaar wachten tot ze daar terecht kon. Ze heeft daar 12 jaar gewoond. Het ging steeds slechter, ze moest steeds meer inleveren. In die periode heeft ze ook Wilfried los moeten laten, een gebeurtenis, die de rest van haar leven een blijvende pijn opleverde.

Patricia heeft een groot deel van haar leven geleefd met de wens om te sterven. De laatste jaren zijn daar gesprekken over gevoerd met diverse instanties. De kwaliteit van haar leven ging steeds verder achteruit, ze kon niet meer voor zich zelf zorgen en eten/drinken kon niet meer en praten ook niet.

Patricia leefde dicht bij God, ze sprak met respect daarover. Ze verlangde naar een wereld zonder pijn. Ze heeft tot het laatst toe zelf de regie gehad.

Op de zaterdag, voorafgaande aan haar sterven, zijn Ds. Spijker en ik bij Patricia geweest. Op de heenreis bespraken we dilemma’s, waar we als christenen voor waren komen te staan en we wisten maar al te goed hoe in de Bijbel over dood en leven wordt gesproken. Tijdens het bezoek aan Patricia legden we het naast ons neer en hebben we met Patricia gebeden en kreeg ze van Ds. Spijker de zegen mee. Een zeer indrukwekkend gebeuren voor ons allen.

Zoals het bij Patricia paste, heeft ze de zondag er op een afscheidsfeest gegeven. Haar gasten zullen met een  dubbel gevoel aanwezig zijn geweest. Op woensdag 21 juni is Patricia gestorven in het bijzijn van haar 2 broers en ouders.

Op 28 juni hebben we in onze kerk een afscheidsdienst voor Patricia gehad en  heeft daarna de begrafenis plaats gevonden.