Bannerpkngww2

 

 pkn logo

 

 

KERSTGROET NAMENS HET BREED MODERAMEN CLASSIS GRONINGEN-DRENTHE

‘Jozef werd wakker en deed wat de engel van de Heer hem had opgedragen: hij nam haar bij zich als vrouw ….’

 

Persoonlijk vind ik de maand december een feestelijke en gezellige maand, ook al is het vrij druk. We hebben een verjaardag, Sinterklaas met de familie en zo doen we dat ook met de kerstdagen. Dat is wel anders dan de andere dagen: we staan stil bij de geboorte van het kind in de voederbak, ook al is mijn familie niet zo kerkelijk betrokken, ook onze kinderen niet. Ieder jaar proberen we iets aan en soms mee te geven om over na te denken. En dat is goed wat ons betreft.

Met deze gedachten kwam ik terug bij de lezing van de vierde advent uit het evangelie van Mattheus, waarin Jozef een prominente rol speelt. Er is veel over deze tekst te zeggen waar het gaat om man-vrouw, waar het gaat over de maagd (dochter van Sion, horen naar de God van Israël), waar het gaat om de vergeving van zonden waar Jezus voor komt (in het kader van de gerechtigheid zegt Mattheus wellicht later), ik ben zelf vooral geraakt door de Genesis, de wording, die in dit verhaal zo belangrijk is. Wording door de Heilige Geest, wording door de geboorte, wording door de stem van Godswege, die Jozef hoort. Wording is open naar de toekomst toe en wording is beweging in en met mensen en deze wereld, maar ook een beweging die niet zo maar tot stand komt.

Er is veel te doen en te lezen over jonge mensen die last hebben van druk, thuis en op het werk met als gevolg burn-out: jongeren rond de 30, ook predikanten, ook leden van onze gemeenten. Er is veel te doen over de samenhang in onze samenleving: individueel met het gevaar van onverschilligheid, een vorm van tolerantie die de samenhang weghaalt. Wat Jozef doet lijkt mij essentieel voor ons allen. Jozef wordt geconfronteerd met een situatie die hij niet zelf heeft veroorzaakt heeft, maar wel de gevolgen van onder ogen moet zien. Hoe ga je daar mee om? Jozef wil heimelijk scheiden, afscheid nemen van Maria, om zichzelf de schande van een ongewenste zwangerschap te besparen. Hij denkt nog eens goed over de situatie na; hij overweegt; hij laat ruimte voor de komst van de engel van de Heer, die tot hem spreekt.

Die ontmoeting van Jozef en de engel en Jozef die dan anders wakker wordt dan dat hij ging slapen ontroert mij. Dat komt denk ik zowel door wat er gebeurt, maar ook omdat Jozef doet wat we in onze samenleving te weinig doen: ruimte maken voor die stem die je roept en oproept om voor elkaar in te staan; die stem die je in die manier van leven wil dragen.

We vieren de geboorte van een kind dat het licht van deze wereld zal zijn, een kind dat kwetsbaar als het is in onze wereld wel een diep spoor trekt, totaal vervuld van Gods Geest van liefde en trouw. Ik zou ons allen toewensen dat we daardoor worden geraakt en er mee op weg kunnen gaan. Ik wens ons toe dat we de rust vinden om open te gaan voor die stem die ons roept en oproept om op weg te gaan om in te staan voor elkaar, een stem van Godswege. Dat is zegen, dat geeft zegen. Zegenrijke kerst gewenst.

  1. Jan Hommes, classispredikant