Bannerpkngww1

MEDITATIE

Beste mensen, Het is al weer half november als ik dit schrijf en als u het leest bijna Advent. 1e Advent is op 2 december. Voor veel mensen een feestelijke periode de maand december, Sinterklaas, Adventstijd, Kerstdagen, Oud en Nieuw. Een gezellige periode met elkaar als gezin en als familie. Voor veel mensen trouwens ook een moeilijke tijd, omdat ze alleen zijn, of de herinneringen aan een geliefde die weggevallen is, wat maakt dat deze tijd extra moeilijk is. Maar over het algemeen voor velen een feestelijke maand. De winkels trekken alle registers open, want de maand december moet het jaar nog even goed maken. Sommige winkels beginnen in september al met kerst artikelen. En soms vaak je je wel eens af of de echte kerstgedachte nog wel een rol speelt. Ja… met Kerst zit de kerk extra vol, veel mensen willen met Kerst nog wel naar de kerk gaan, alhoewel dat ook langzaam minder wordt. Ook binnen de kerk trekken we wat extra registers open. Een koor, een kerstboom, wat extra verlichting, kaarsjes, het kerstverhaal. Het kerstverhaal zoals b.v. in Lukas beschreven kennen we allemaal. We kennen het bijna uit ons hoofd, zo vaak hebben we het al gehoord.

Jezus Christus als baby’tje op aarde gekomen, zoals het zo mooi beschreven staat, in een kribbe neergelegd, in een stal, omdat er geen plaats was ergens anders. Wat had God er wel niet voor over om de mensheid te redden. Want daarvoor kwam Jezus op aarde. “Want al zo lief had God de wereld dat Hij Zijn enig geboren Zoon zond, opdat een ieder die in Hem geloofd niet verloren zou gaan, maar eeuwig leven zou hebben.” Als God zoveel liefde voor de mensheid heeft, zouden we daar niet stil van moeten worden en net zoals de Wijzen uit het Oosten voor hem knielen en Hem aanbidden? Misschien zelfs tegen hem zeggen, “Heer, ik heb zoveel verkeerd gedaan in mijn leven, vergeef mij en neem mij aan als Uw kind”. Zeker weten dat Hij dan ook tegen u, tegen jou zal zeggen: “Heden zult gij met Mij in het paradijs zijn!” Het lijkt me geweldig om met deze wetenschap Kerstfeest te vieren, te weten dat Hij ook voor U en voor mij, voor ons allemaal op aarde kwam. Dan kunnen we ook zingen (gez. 21):

Ik kniel aan uwe kribbe neer,
o Jezus, Gij mijn leven!
Ik kom tot U en breng U Heer,
wat Gij mij hebt gegeven.
O, neem mijn leven geest en hart,
en laat mijn ziel in vreugd en smart,
bij U geborgen wezen!

Ik wens u allen gezegende feestdagen.

Piet Ketting