Bannerpkngww1

MEDITATIE
Tja… dit is mijn laatste meditatie voor de Groeiwijzer. Dus eigenlijk vind ik dat er een soort nalatenschap in moet doorklinken.
Nu wil het geval, dat mij nu even niets te binnen schiet. Ik heb de neiging om tegen iedereen te zeggen: het komt wel goed. Ooit werden er grapjes over gemaakt, dat ik deze woorden – als er iets spannends dreigde – vaak gebruikte: het komt wel goed!
Behalve dat het de gemoederen een beetje kalmeert, is de opmerking gewoon waar voor een christenmens. Wij belijden een trouwe God, die ons niet aan ons lot overlaat. Dat is het principe.

Het doet mij denken aan wat lang geleden de HEER Mozes voorhield, in omstandigheden die zeer beangstigend waren: zeg de kinderen Israëls dat zij voorttrekken! Zo erg is het bij ons niet. Integendeel. Vanaf oktober zijn er wat andere mensen aan zet. Dat kan zo maar een frisse wind betekenen! Geniet er van. Geniet de zegeningen van de HEER! Want tobberigheid hoort niet bij een gemeente als de onze, waar de zegen als een milde regen over uitgestort wordt [Ps. 84].
Over zegeningen gesproken: zo werd ik enige dagen geleden vanaf mijn tuinhek aangeroepen met: “Hoi Do!”. Het was een kleintje van de overkant. De wijk tegenover de kerk in Garrelsweer.
Geen moment dacht ik: ze worden wel een beetje erg familiair, die gabbertjes ….
Het raakte mij. Ondanks dat mijn dochter Deborah mij van kinderlokkerij beticht met mijn levensgevaarlijke lolly’s en snoepsleutels. Natuurlijk weet ik, dat mijn snoep het wint van het evangelie. Maar ik probeer het goede woord bij hen naar binnen te lepelen of het schepsnoep betreft. De joden een jood, de Grieken een Griek.
Het mag als een van de grote daden van de Heer gezien worden, dat er kinderen aan mijn deur  of over mijn tuinhek mij hun wederwaardigheden toevertrouwen: ik ga naar oma, mijn zusje was bij de tandarts, “Domi mag ik een pleister?”  en passant…. “Wanneer mogen we weer naar de kerk?”

Zeg de mensen dat ze voorttrekken. Dat hoef ik niet te zeggen, want dat doet u. Als een stoet van pelgrims, een heilige optocht gaat u uw gang, gewoon als u bent, en laat uw zegeningen als druppels hemelwater achter bij anderen. Dat voorttrekken is niet zomaar een vanzelfsprekendheid. Pelgrimage verondersteld een doel: het te gelde maken van Gods beloften voor de ogen en oren van iedereen.
Mij overkwam het ondenkbare …. ze roepen in mijn brievenbus, schreeuwen in mijn tuin: ik hoef alleen maar mijn deur open te doen om te tonen dat Hij altijd opendoet. Ik vertegenwoordig immers Hem!!! En ik geef zoetigheid, opdat ze weten dat desnoods het gemeste kalf voor hen geslacht wordt … Vol vrijmoedigheid vragen ze of er ook nog wat in mijn koektrommel zit. Zo ziet het gebedsleven eruit.

Gods Zegen,
Ds. Bep Spijker